Alphians draait op vrijwilligers. Mensen die hun talenten, tijd en energie delen met de club, zodat we met z’n allen een mooie vereniging hebben waar we lekker kunnen honk- en softballen. Wij zetten ze graag in het zonnetje. Deze maand: Jan Ottolander, trainer van de U12 en wedstrijdsecretaris Jeugd.
Jan vertelt…
“Halverwege de jaren ’70 richtte mijn vader en zijn broer de Honk- en Softbalvereniging Sparks Haarlem op. Een echte familieclub! Vanaf mijn 8e jaar begon ikzelf met peanutbal een voorloper van beeball en daarnaast was ik toen batboy.
Goede slagman
Ik kan mij nog een juniorenwedstrijd herinneren, dat ik samen met mijn 2 broers en neef in hetzelfde team speelde en dat mijn vader toen ook scheidsrechter was. Mijn moeder stond achter de bar in het clubhuis.
Ik stond altijd op het 1e honk, omdat ik lang en linkshandig was en goed kon vangen. Goede eigenschappen voor een 1e honkman.
Toen ik 20 jaar was, was ik de beste slagman van het 2e team. Vanwege mijn onregelmatige werk als verpleegkundige in het ziekenhuis kon ik niet meer met alle wedstrijden meespelen (vaak 2 in het weekend en buiten de regio).
Ik heb het altijd jammer gevonden dat ik het 1e team niet gehaald heb.
Clubblad
In die tijd werd het clubblad nog rondgestuurd. We hadden een eigen zwart/wit stencilmachine bij de club. Kopij inleveren voor donderdag! Thuis was het altijd vechten wie hem als eerste mocht lezen.
In het clubblad stond ook vermeld of je bardienst had, of dat je aan de beurt was als scheidsrechter. Ook stond er een schema in wie de kassa draaide en de reclameborden moest opzetten. Soms kwamen er wel 250 toeschouwers bij een thuiswedstrijd van het 1e team. Haarlem is een echte honkbalstad! Een kaartje kostte een rijksdaalder. Dat waren geweldige dagen op het honkbalveld.
Alphians
Toen ik 2 jaar geleden op een zomerse dag langs het Alphians veld fietste, stapte ik even af om te kijken bij het honkballen. Iemand sprak mij aan en voordat ik het wist, was ik coach van het pupillenteam en wedstrijdsecretaris bij de jeugdteams.
Afgelopen winter heb ik ook het scheidsrechterdiploma gehaald. Het is enorm leuk om samen met drie betrokken vaders het team te coachen en mijn honkbalkennis over te dragen.
Vrijwilligerswerk bij de club is voor mij een vanzelfsprekendheid, daar denk ik niet te veel over na. Mijn advies is, stap eens van je fiets en ga kijken bij je club, er is altijd iets te doen!”
Jan, ontzettend bedankt voor jouw inzet voor onze vereniging!
